ప్రతి రోజూ – ఒక కవిత – 006 – అమ్మాయిని అడిగిన వేళ… ఓ భోజనం ఇద్దరం కలసి

అమ్మాయిని అడిగిన వేళ… ఓ మౌనపు మధురత,
మాటల కన్నా ముందుగా పలికిన పలుకు.
ఈసారి కాఫీ కాదు నా ఆలోచన,
మధ్యాహ్నపు భోజనమే మన సందేశం.

మాటల మధ్య మురిపెమైన మెనూ,
మొహంలో చిరునవ్వే ప్రథమ వంటకం.
ఒక నిమిషం నిశ్శబ్దంగా చూసినా,
చెప్పే ప్రతి పదం మధురంగా వినిపించాలి.

లంచ్ టేబుల్ పైనే కాదు పరిచయం,
మనసుల మధ్య కూడా తియ్యని మార్పు కావాలి.
ఎక్కడైనా నీవు చెప్పు, నేనొస్తాను,
సమయం నీదే, నెమ్మదిగా పయనిస్తాను.

ఇద్దరం కలిసి ముద్దుబిందెలు పంచుకుంటే,
జీవితమే ఒక ముచ్చటైన పల్లకి అవుతుంది.