ప్రతి రోజూ – ఒక కవిత – 006 – అమ్మాయిని అడిగిన వేళ… ఓ భోజనం ఇద్దరం కలసి

అమ్మాయిని అడిగిన వేళ… ఓ మౌనపు మధురత,మాటల కన్నా ముందుగా పలికిన పలుకు.ఈసారి కాఫీ కాదు నా ఆలోచన,మధ్యాహ్నపు భోజనమే మన సందేశం. మాటల మధ్య మురిపెమైన మెనూ,మొహంలో చిరునవ్వే ప్రథమ వంటకం.ఒక నిమిషం నిశ్శబ్దంగా చూసినా,చెప్పే ప్రతి పదం మధురంగా వినిపించాలి. లంచ్ టేబుల్ పైనే కాదు

Continue reading

ప్రతి రోజూ – ఒక కవిత – 005 – అమ్మాయిని రెండోసారి కలిసిన క్షణం

(రెండో సంధర్భంలో కలిసిన అమ్మాయిపై కవిత) మొదటి సారి మాటల కడలిలో తడిచాం,రెండోసారి మనసుల్లో సవాసగా నవ్వించాం.వెనకటిలా చిరుచూపుల సందేహం కాదు,ఇప్పుడైతే ఓ స్వేచ్ఛా శ్వాసతో మెలకువ. ఆమె నవ్వులో ఉన్న తనయత కలిగిన వెలుగు,నా ప్రశ్నల్లో అడిగినది కాదేమో — వినాలనే తపన.ఓ చిన్న కాఫీ, ఓ

Continue reading

ప్రతి రోజూ – ఒక కవిత – 004 – ముద్దుగా మొదలైన పరిచయం

పెళ్లి సంబంధ పరిచయ సందర్భంలో అమ్మాయిని కలవడం ఓ మసక వెలుగులో పక్కన కాఫీ కప్పు,ఆమె చిరునవ్వులో కదిలే ఓ కొత్త కల.మాటలు కాదు మొదటి చూపే చెప్పినాయ్,ఈ పరిచయం కాదని, ఇది ఓ ప్రారంభం అని. ఊరిలో మాటలు గుప్పుమనగా,మనసులో ప్రశ్నలు కదలాడగా,ఓ చిన్న నవ్వు మాటకన్నా

Continue reading

ప్రతి రోజూ – ఒక కవిత – 003 – ప్రేమ అంటే…

ప్రేమ అంటే ఒక్క మాట కాదు,మనసుని స్పర్శించే ఓ నిశ్శబ్ద గాత్రం.గాలిలో ఉన్న పరిమళంలా,కనబడదు కానీ అనిపించక మానదు. ప్రేమ అంటే నిలిచిపోవడం కాదు,పరస్పరంగా ముందుకు సాగే నడక.ఏ మార్గం అయినా, ఎటు పోయినా,పక్కనే ఉన్న కన్ను చూపే ధైర్యం. ప్రేమ అంటే ప్రతి చిన్న జ్ఞాపకం,ఒక చిరునవ్వు,

Continue reading